40 dagen

In deze veertigdagentijd dragen mijn vrouw Ineke en ik wekelijks bij aan een serie van dagelijkse overdenkingen, een initiatief van de Raad van Kerken in Zeist. De thema’s zijn ontleend aan het boekje van Erik Borgman, ‘Door het lijden: Meditaties bij de kruisweg’. Elke week heeft een thema. Hieronder vind je week na week onze bijdrage. Die omvat een afbeelding, een korte overweging en en haiku.

WEEK 5

Besef

 

Afkomst, opvoeding, relaties, werk, levensgeschiedenis –

soms dringt het tot je door dat je de gevangene bent van je persoonlijke identiteit.

 

Gevestigde machten, gebruikelijke gedragspatronen, de definitie van normaal –

soms dringt het tot je door dat je opgesloten zit in een maatschappelijke dwangbuis.

 

Gesloten cirkels, driehoeken, vierkanten…

Waar zit de opening?

 

En dan toch, tegen beter weten in, het besef

van de keerzijde, het anti-lijden, het uiteindelijke inzicht.

 

 

haiku

 

besef je het wel?

besloten voorstellingen

maar open einde

 


WEEK 4

Uitstel

 

Uitstel valt onder de slechte adviezen.

Stel niet uit tot morgen… En afstel als voorspelbaar resultaat.

 

Doordenkers hanteren uitstel als probleemoplosser:

laat maar even gaan, dat komt vanzelf goed.

 

Uitstel als geloofshouding vermijdt het onvermijdelijke.

Wijsheid kan verbrokkelen, maar ook verrassend overeind komen.

 

Het vallen op de lijdensweg wordt gevolgd door opstaan.

Uitstel in geloofszaken heeft opstanding tot uitkomst.

 

 

haiku

open de ruimte

schep uitstellend perspectief

sta opvallend op

 


WEEK 3

 

Verbonden
Hoe voel je je verbonden met wie gemarginaliseerd wordt?

Lukt het je iemand een hart onder de riem te steken?

 

Kun je in de buitenstaander een medemens te ontdekken?

Mag zo iemand haar hart uitstorten bij jou?

 

Vreemdeling Simon, uit Cyrene, had het hart op de goede plek.

Nu ja, er was enige Romeinse dwang, maar toch.

 

Tussen vonnis en terechtstelling geeft hij het goede voorbeeld.

Goed voor een eervolle vermelding in het evangelie.

 

 

haiku

door de marge heen

elkanders lasten dragen

mens over de grens


WEEK 2

Spiegel

 

Moeder en kind vormen voor de geboorte één lichaam.

Dat schept een vertrouwensband, ook als er twee lichamen zijn.

 

Vertrouwen heeft aan een blik genoeg,

zelfs als het kind de taal heeft ontdekt.

 

Medelijden is voor moeder en kind mede lijden.

Over en weer wil men elkaar leed besparen.

 

Jezus en zijn moeder zijn als alle mensen.

Daarom is het zo herkenbaar wat ze meemaken.

 

Het lijden verandert er niet door,

en toch wel.

 

 

haiku

moeder en haar zoon

woordloos mede lijden

ervaring delen

 


WEEK 1

Draagkracht

 

Lukt het om draagkracht te tonen en tegelijk kwetsbaar te zijn?

Is het mogelijk kracht te vinden in zwakte?

 

Omkering kan zorgen voor een nieuw perspectief.

Je moet er alleen wel in geloven.

 

De omkering vanuit het geloof wordt al snel vreemd gevonden.

De leerlingen zullen gefronst hebben toen hun meester zijn kruis droeg.

 

Maar de omkering kan grenzen verleggen, normaliseren wat abnormaal is.

Zwakte wordt het nieuwe sterk.

 

Draagkracht dient om elkaars lasten te torsen.

Kracht werkt zonder tot macht te worden.

 

 

haiku

omkering kenmerkt

op het kruispunt van keuzes

dat vreemde geloof